آخرین بهروزرسانی در ژوئن 4, 2026 توسط پری حیدری
درک دقیق تفاوت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی برای بیمارانی که با گرفتگی عروق و مشکلات قلبی مواجه هستند، یکی از مهم ترین گام ها در مسیر آگاهی و درمان است. بیماری های قلبی و عروقی یکی از شایع ترین علل مرگ و میر در سراسر جهان هستند. با پیشرفت علم پزشکی، روش های کم تهاجمی متعددی برای بررسی و رفع انسداد رگهای خونی ابداع شده است. بسیاری از بیماران به دلیل تشابه اسمی این دو روش، آنها را با یکدیگر اشتباه میگیرند.
کلیدی ترین تفاوت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی چیست؟
به زبان ساده، آنژیوگرافی یک روش تشخیصی است، در حالی که آنژیوپلاستی یک روش درمانی محسوب می شود. زمانی که بیمار با علائمی مانند درد قفسه سینه (آنژین) به پزشک مراجعه می کند، متخصص قلب ابتدا برای مشاهده وضعیت رگ ها و تشخیص میزان گرفتگی از آنژیوگرافی استفاده می کند. اگر در حین آنژیوگرافی مشخص شود که رگ ها دارای انسداد خطرناک هستند، پزشک در همان جلسه یا جلسه ای دیگر، با استفاده از روش آنژیوپلاستی اقدام به باز کردن رگ می کند.
جدول زیر مقایسه ای از تفاوتهای اصلی آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی را نشان می دهد:
| ویژگیها | آنژیوگرافی | آنژیوپلاستی |
|---|---|---|
| هدف | تشخیص تنگی یا انسداد شریانهای خونرسان به قلب با استفاده از تصویربرداری | درمان تنگی یا گرفتگی شریانهای کرونری و بهبود جریان خون به قلب |
| زمان استفاده از روش | مرحله اولیه برای بررسی وضعیت عروق کرونر و تشخیص مشکل | پس از تشخیص گرفتگی، برای باز کردن رگهای تنگ یا مسدود |
| روش انجام | وارد کردن کاتتر به رگ و تزریق ماده حاجب برای مشاهده رگها در تصویربرداری | استفاده از کاتتر، بالون و در بسیاری موارد استنت برای باز کردن رگ |
| دوران نقاهت | معمولاً کوتاه است و بیمار اغلب میتواند سریع به فعالیتهای روزمره برگردد | ممکن است نیاز به بستری کوتاه در بیمارستان داشته باشد و زمان بهبودی به شرایط بیمار بستگی دارد |
| میزان تهاجمی بودن | کمتهاجمی | کمتهاجمی |
| عوارض احتمالی | احتمال واکنش آلرژیک به ماده حاجب، خونریزی یا کبودی در محل ورود کاتتر | احتمال خونریزی، آسیب به رگ، تشکیل لخته خون یا در موارد نادر حمله قلبی |
Angiography is a procedure that allows doctors to look at blood vessels in great detail using X-rays. If the doctors identify a narrowed portion (stenosis) of a blood vessel during the angiography procedure, they may stretch or widen it straightaway using a procedure called an angioplasty.
آنژیوگرافی (Angiography) روشی است که به پزشکان اجازه می دهد با استفاده از اشعه ایکس، رگ های خونی را با جزئیات دقیق مشاهده کنند. اگر پزشکان در حین عمل آنژیوگرافی، بخشی از یک رگ خونی را که دچار تنگی (stenosis) شده است شناسایی کنند، ممکن است بلافاصله با استفاده از روشی به نام آنژیوپلاستی (angioplasty)، آن را باز یا گشاد کنند.
منبع: سایت مایوکلینیک
آنژیوپلاستی قلب چیست
آنژیوپلاستی (Angioplasty) که در اصطلاح پزشکی به آن مداخله عروق کرونری از راه پوست (PCI) نیز می گویند، روشی برای باز کردن عروق خونی مسدود یا باریک شده قلب است. در این روش، یک لوله بسیار نازک و انعطافپذیر (کاتتر) که در نوک آن یک بالون کوچک قرار دارد، به سمت رگ مسدود شده هدایت میشود. با باد شدن بالون، پلاکهای چربی که باعث انسداد شدهاند به دیواره رگ فشرده شده و مسیر جریان خون مجددا باز میشود.
بهترین مرکز آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی در تهران
| نام مرکز درمانی | محدوده جغرافیایی |
|---|---|
| مرکز آنژیوگرافی قلب مرزداران | بر بلوار مرزداران، بین اتوبان اشرفی اصفهانی و یادگار امام شماره تماس : 02191092468 |
| مرکز آنژیوقلب سعادت آباد | خیابان سرو – مرکز تصویربرداری و قلب شماره تماس : 02191092468 |
| آنژیوگرافی قلب و سی تی آنژیو ستارخان | ستارخان خان نرسیده به خیابان حبیب الله شماره تماس : 02191092468 |
| آنژیو قلب صادقیه | 📍 اتوبان اشرفی اصفهانی – فلکه دوم صادقیه شماره تماس : 02191092468 |
هدف و کاربردهای آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی: تشخیص در برابر درمان
اصلی ترین تفاوت این دو روش در هدف نهایی آن هاست.
- آنژیوگرافی: مانند یک نقشه یا عکس برداری داخلی عمل می کند. با تزریق ماده حاجب و استفاده از اشعه ایکس، محل دقیق، میزان و شدت انسداد عروق کرونری قلب مشخص می شود.
- آنژیوپلاستی: عملیات اجرایی برای رفع مشکل است. پس از یافتن محل انسداد، با استفاده از بالون و استنت (فنر)، انسداد فیزیکی برطرف شده و خون رسانی به عضله قلب به حالت طبیعی بازمی گردد.
فرق آنژیو با فنر
بسیاری از بیماران میپرسند “فرق آنژیو با فنر زدن چیست؟”. کلمه “آنژیو” معمولا مخفف آنژیوگرافی است که صرفا برای عکس برداری و دیدن رگ هاست و در آن چیزی در رگ باقی نمیماند. اما “فنر زدن” اصطلاح عامیانه برای آنژیوپلاستی به همراه تعبیه استنت است. استنت یا فنر، یک لوله توری شکل فلزی و بسیار ظریف است که پس از باز شدن رگ توسط بالون، در محل انسداد قرار داده می شود تا مانند یک داربست عمل کرده و از بسته شدن مجدد رگ در آینده جلوگیری کند.
جدول مقایسه کلیدی آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی
برای درک بهتر، تفاوتهای کلیدی این دو روش در جدول زیر خلاصه شده است:
| ویژگی | آنژیوگرافی (Angiography) | آنژیوپلاستی (Angioplasty) |
|---|---|---|
| ماهیت | تشخیصی (عکسبرداری) | درمانی (باز کردن رگ) |
| ابزار اصلی | کاتتر تشخیصی، ماده حاجب، اشعه ایکس | کاتتر درمانی، بالون، استنت (فنر) |
| مدت زمان | حدود ۱۵ الی ۳۰ دقیقه | حدود ۳۰ دقیقه الی ۲ ساعت |
| نیاز به بستری | معمولا چند ساعت پس از عمل ترخیص میشود | نیاز به ۱ تا ۲ روز بستری در بخش مراقبتهای ویژه (CCU) |
| میزان درد | بسیار کم (فقط در محل ورود سوزن) | ممکن است هنگام باد شدن بالون احساس فشار خفیفی در قفسه سینه رخ دهد |
تفاوت آنژیوگرافی با سیتی آنژیو
سیتی آنژیوگرافی (CT Angiography) یک روش تصویربرداری غیرتهاجمی است. تفاوت های اصلی آنها عبارتند از:
- تهاجمی بودن: در آنژیوگرافی معمولی، کاتتر از طریق کشاله ران یا مچ دست وارد رگهای قلب میشود (تهاجمی)، اما در سیتی آنژیو، ماده حاجب از طریق یک سرم به رگ دست تزریق شده و دستگاه سیتی اسکن از بیرون بدن تصویربرداری میکند (غیرتهاجمی).
- قابلیت درمان: اگر در آنژیوگرافی معمولی گرفتگی دیده شود، پزشک میتواند بلافاصله آنژیوپلاستی را انجام دهد. اما در سیتی آنژیو این امکان وجود ندارد و در صورت مشاهده گرفتگی شدید، بیمار باید مجددا برای آنژیوگرافی تهاجمی آماده شود.
- دقت: آنژیوگرافی معمولی دقت بسیار بالاتری دارد و استاندارد طلایی (Gold Standard) تشخیص بیماریهای عروق کرونری است.
فیلم آنژیوپلاستی
در روش آنژیوپلاستی همینطور که در این فیلم می بینید، یک سیم راهنمای بسیار نازک (Guide wire) از درون رگ عبور کرده و از ناحیه مسدود شده رد میشود. سپس بالون روی این سیم به محل گرفتگی هدایت شده و باد میشود. در مانیتور اشعه ایکس، ماده سیاهرنگی (ماده حاجب) دیده میشود که تا قبل از باد شدن بالون متوقف شده بود، اما پس از باز شدن رگ و قرارگیری فنر (استنت)، به راحتی در تمام رگ جریان مییابد که نشاندهنده موفقیتآمیز بودن عمل است.
طول عمر بیماران آنژیوپلاستی
یکی از نگرانی های اصلی بیماران، طول عمر بیماران آنژیوپلاستی است. به لحاظ علمی، آنژیوپلاستی با جلوگیری از سکته قلبی و بهبود خون رسانی، به طور قابل توجهی امید به زندگی را افزایش می دهد. طول عمر این بیماران به هیچ وجه کاهش نمییابد، بلکه اگر بیمار سبک زندگی سالمی را در پیش بگیرد ( ترک سیگار، رژیم غذایی مناسب، کنترل قند و فشار خون و ورزش)، می تواند طول عمری کاملا طبیعی و مشابه افراد سالم داشته باشد. استنت های دارویی جدید نیز احتمال گرفتگی مجدد رگ را به زیر ۵ درصد رسانده اند.
هزینه آنژیوپلاستی قلب
هزینه آنژیوپلاستی قلب معمولا چندین برابر آنژیوگرافی است. دلیل این امر استفاده از تجهیزات گران قیمت درمانی است. هزینه ها به عوامل زیر بستگی دارد:
- تعداد فنرها (استنت): هرچه تعداد رگهای مسدود بیشتر باشد، نیاز به استنت بیشتری است.
- نوع استنت: استنتهای دارویی (DES) گرانتر از استنتهای فلزی ساده (BMS) هستند.
- بیمارستان: هزینهها در بیمارستانهای دولتی، خصوصی و نیمهخصوصی متفاوت است.
- بیمه: نوع بیمه پایه و تکمیلی بیمار نقش بسیار مهمی در کاهش پرداخت از جیب بیمار دارد.
هزینه آنژیوگرافی قلب در سال 1405 با بیمه و آزاد
مراقبت های بعد از آنژیوپلاستی و آنژیوپلاستی چه فرقی دارد؟
مراقبت های بعد از آنژیوپلاستی برای جلوگیری از لخته شدن خون در داخل استنت و موفقیت بلندمدت عمل حیاتی است:
- مصرف منظم داروها: داروهای ضد پلاکت مانند آسپرین و کلوپیدوگرل (پلاویکس) باید دقیقا طبق دستور پزشک مصرف شوند.
- استراحت در روزهای اول: پرهیز از بلند کردن اجسام سنگین و فعالیتهای شدید بدنی در هفته اول.
- مراقبت از محل ورود کاتتر: تمیز و خشک نگه داشتن محل زخم (در مچ دست یا کشاله ران) برای جلوگیری از عفونت.
- نوشیدن آب فراوان: برای کمک به دفع کامل ماده حاجب از طریق کلیهها.
مراقبتهای آنژیوگرافی سادهتر از آنژیوپلاستی است. بیمار معمولا پس از ۴ تا ۶ ساعت استراحت در بیمارستان ترخیص میشود. در این مدت کیسه شن کوچکی روی محل ورود کاتتر (اگر در کشاله ران باشد) قرار میگیرد تا از خونریزی جلوگیری شود. استراحت نسبی برای ۲۴ ساعت و مصرف مایعات فراوان تنها کارهایی است که بیمار باید انجام دهد.
تفاوت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی در نوع تجهیزات پزشکی مصرفی
در آنژیوگرافی، ابزارها شامل کاتترهای تشخیصی (که سوراخهای ریزی برای تزریق رنگ دارند) و گاید وایرهای ساده است. اما در آنژیوپلاستی، از کاتترهای راهنما (Guiding Catheters) با قطر کمی بیشتر، وایرهای عبور دهنده از ضایعه، بالونهای دیلاتاسیون و استنتهای قلبی استفاده میشود. تکنولوژی ساخت استنتها بسیار پیشرفته است و اغلب با پلیمرهایی پوشانده شدهاند که به مرور زمان دارو آزاد میکنند.
چه زمانی آنژیوگرافی به آنژیوپلاستی تبدیل میشود؟
پزشک متخصص قلب در حین آنژیوگرافی با توجه به تصاویر تصمیمگیری میکند. اگر میزان گرفتگی رگ کمتر از ۵۰ الی ۶۰ درصد باشد، معمولا با دارو درمان میشود. اما اگر گرفتگی بیش از ۷۰ درصد باشد و بیمار علائم بالینی (مانند تنگی نفس یا درد قفسه سینه) داشته باشد، پزشک تصمیم میگیرد که روش تشخیصی را به درمانی تغییر داده و در همان لحظه آنژیوپلاستی را آغاز کند.
عوارض آنژیوگرافی بیشتر است یا آنژیوپلاستی؟
هر عمل پزشکی با ریسک هایی همراه است. عوارض آنژیوگرافی بسیار نادر است و ممکن است شامل کبودی محل ورود سوزن یا حساسیت به ماده حاجب باشد. در آنژیوپلاستی به دلیل دستکاری پلاک های داخل رگ، خطرات اندکی بیشتر است و شامل مواردی مانند آسیب به دیواره رگ، خونریزی بیشتر، آریتمی قلبی و در موارد بسیار نادر (کمتر از ۱ درصد) سکته قلبی در حین عمل است. البته با توجه به تخصص پزشکان امروزی، این عوارض به حداقل رسیده است.
داروهای مورد نیاز؛ قبل و بعد از آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی
داروها بخش جدایی ناپذیر این فرآیند هستند.
- قبل از عمل: ممکن است پزشک مصرف برخی داروها (مانند متفورمین برای دیابتیها یا داروهای رقیقکننده خون مانند وارفارین) را متوقف کند.
- پس از آنژیوگرافی: داروی خاصی اضافه نمی شود مگر برای کنترل بیماری زمینه ای.
- پس از آنژیوپلاستی: بیمار باید دو نوع داروی ضد پلاکت (معروف به DAPT) و داروهای کاهنده کلسترول (استاتینها) را برای جلوگیری از لخته شدن خون در محل فنر با دقت مصرف کند.
تفاوت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی در میزان درد و بیهوشی
هیچ کدام از این دو روش آنژیوگرافی وآنژیوپلاستی نیاز به بیهوشی عمومی ندارند و هر دو با بی حسی موضعی انجام می شوند. بیمار در تمام طول عمل بیدار است. در آنژیوگرافی بیمار هیچ دردی جز یک سوزش اولیه حس نمی کند. در آنژیوپلاستی نیز دردی وجود ندارد، اما زمانی که بالون در داخل رگ باد میشود تا پلاکها را کنار بزند، ممکن است بیمار برای چند ثانیه احساس تنگی نفس یا فشار خفیف در قفسه سینه کند که کاملا طبیعی است.
دوران نقاهت و بازگشت به زندگی روزمره بعد از آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی
دوران نقاهت آنژیوگرافی بسیار کوتاه است؛ بیمار فردای روز عمل می تواند به سر کار بازگردد. اما در آنژیوپلاستی، بدن نیاز به زمان بیشتری برای ریکاوری دارد. معمولا توصیه میشود بیماران حداقل یک هفته استراحت کنند و پس از آن فعالیتهای سبک را آغاز نمایند. بازگشت کامل به ورزشهای سنگین باید تحت نظر پزشک و پس از انجام تست ورزش صورت گیرد.
چه کسانی کاندیدای مناسبی برای آنژیوپلاستی نیستند؟
آنژیوپلاستی برای همه بیماران مناسب نیست. اگر گرفتگیها بسیار گسترده باشند، در رگ اصلی سمت چپ قلب (Left Main) باشند، یا بیش از ۳ رگ اصلی درگیر باشد، معمولا به جای آنژیوپلاستی، جراحی قلب باز (بای پس عروق کرونری یا CABG) پیشنهاد می شود. آنژیوگرافی مشخص می کند که بیمار کاندید کدام روش درمانی (دارو، آنژیوپلاستی یا جراحی باز) است.
نتیجه گیری نهایی درباره تفاوت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی
در نهایت، آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی دو بال یک پرواز برای نجات بیماران قلبی هستند. آنژیوگرافی چشم پزشک برای دیدن بیماری است و آنژیوپلاستی دست او برای درمان آن. آگاهی از تفاوت ها، مراقبت ها و روند انجام این اعمال پزشکی می تواند از استرس و اضطراب بیماران و خانواده های آن ها بکاهد. پیشرفت های پزشکی مدرن باعث شده تا آنژیوپلاستی به یکی از ایمن ترین و موثرترین روش ها برای بازگرداندن کیفیت زندگی به بیماران قلبی تبدیل شود. رعایت دقیق توصیه های دارویی و تغییر سبک زندگی، رمز ماندگاری طولانی مدت نتایج این درمان هاست.
سوالات متداول فرق بین آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی
تفاوت اصلی آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی چیست؟
آنژیوگرافی یک روش تشخیصی است؛ یعنی پزشک با کمک اشعه ایکس و تزریق ماده حاجب، داخل رگهای خونی بهویژه عروق کرونر قلب را بررسی میکند تا تنگی یا گرفتگی رگ مشخص شود.
اما آنژیوپلاستی یک روش درمانی است؛ یعنی اگر در آنژیوگرافی مشخص شود رگی دچار تنگی یا انسداد شده، پزشک ممکن است با استفاده از بالون و گاهی استنت، رگ را باز کند.
به زبان ساده:
آنژیوگرافی = دیدن و تشخیص گرفتگی رگ
آنژیوپلاستی = باز کردن رگ گرفته یا تنگشده
۲. آنژیوگرافی قلب چگونه انجام میشود؟
در آنژیوگرافی قلب، پزشک یک لوله باریک و انعطافپذیر به نام کاتتر را معمولاً از طریق رگ مچ دست یا کشاله ران وارد بدن میکند. سپس کاتتر به سمت عروق قلب هدایت میشود.
بعد از رسیدن کاتتر به محل مورد نظر، ماده حاجب تزریق میشود و با تصویربرداری اشعه ایکس، مسیر جریان خون در رگها بررسی میشود. این کار به پزشک کمک میکند محل دقیق تنگی، گرفتگی یا انسداد رگها را ببیند.
آنژیوگرافی معمولاً با بیحسی موضعی انجام میشود و بیمار در طول انجام آن اغلب هوشیار است.
۳. آنژیوپلاستی قلب چگونه انجام میشود؟
آنژیوپلاستی معمولاً بعد از تشخیص تنگی یا انسداد رگ در آنژیوگرافی انجام میشود. در این روش، پزشک یک کاتتر مخصوص را به محل تنگی رگ میفرستد. در انتهای این کاتتر، یک بالون کوچک قرار دارد.
وقتی بالون به محل تنگی رسید، باد میشود تا پلاکهای چربی و رسوبات به دیواره رگ فشرده شوند و مسیر جریان خون بازتر شود. در بسیاری از موارد، پزشک یک استنت یا فنر قلبی نیز داخل رگ قرار میدهد تا رگ دوباره تنگ نشود.
بنابراین آنژیوپلاستی میتواند شامل دو مرحله باشد:
باز کردن رگ با بالون
قرار دادن استنت برای باز نگه داشتن رگ
۴. آیا آنژیوگرافی همان فنر زدن قلب است؟
خیر. آنژیوگرافی همان فنر زدن قلب نیست. آنژیوگرافی فقط برای بررسی و تشخیص وضعیت رگها انجام میشود. در این روش پزشک متوجه میشود که آیا عروق قلب دچار گرفتگی، تنگی یا انسداد شدهاند یا نه.
اما فنر زدن قلب همان استنتگذاری است که معمولاً در جریان آنژیوپلاستی انجام میشود. اگر پزشک هنگام آنژیوگرافی متوجه گرفتگی قابلدرمان شود، ممکن است در همان جلسه آنژیوپلاستی و استنتگذاری انجام دهد.
پس:
آنژیوگرافی: تشخیص گرفتگی
آنژیوپلاستی و استنتگذاری: درمان گرفتگی
۵. آیا آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی همزمان انجام میشوند؟
بله، در بسیاری از بیماران ممکن است آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی در یک جلسه انجام شوند. ابتدا پزشک آنژیوگرافی انجام میدهد تا وضعیت رگها مشخص شود. اگر گرفتگی یا تنگی قابلتوجهی دیده شود و شرایط بیمار مناسب باشد، پزشک میتواند بلافاصله آنژیوپلاستی انجام دهد.البته همیشه این اتفاق نمیافتد. گاهی پزشک پس از آنژیوگرافی تصمیم میگیرد بیمار فقط دارو مصرف کند یا در موارد شدیدتر، جراحی بایپس قلب توصیه شود.
۶. کدام خطرناکتر است؛ آنژیوگرافی یا آنژیوپلاستی؟
بهطور کلی، هر دو روش جزو روشهای رایج و نسبتاً ایمن قلب و عروق هستند، اما آنژیوپلاستی نسبت به آنژیوگرافی مداخلهایتر است؛ چون در آن علاوه بر تصویربرداری، رگ باز میشود و گاهی استنت داخل رگ قرار میگیرد. آنژیوگرافی بیشتر جنبه تشخیصی دارد و معمولاً خطر آن کمتر است. با این حال، هر دو روش ممکن است عوارضی داشته باشند؛ از جمله:
خونریزی یا کبودی در محل ورود کاتتر
حساسیت به ماده حاجب
اختلال موقت در عملکرد کلیه، بهویژه در بیماران کلیوی
نامنظمی ضربان قلب
بهندرت سکته قلبی یا مغزی
البته احتمال عوارض جدی پایین است و انجام این روشها در مراکز مجهز و توسط متخصص قلب باتجربه، ایمنی آنها را افزایش میدهد.
۷. چه زمانی بیمار به آنژیوگرافی نیاز دارد؟
پزشک زمانی آنژیوگرافی قلب را توصیه میکند که احتمال بیماری عروق کرونر یا گرفتگی رگهای قلب وجود داشته باشد. این تصمیم معمولاً بر اساس علائم بیمار، نوار قلب، اکو، تست ورزش، اسکن قلب یا سیتی آنژیو گرفته میشود. موارد شایع نیاز به آنژیوگرافی شامل موارد زیر است:
درد قفسه سینه مشکوک به آنژین قلبی
تنگی نفس هنگام فعالیت
نتیجه غیرطبیعی تست ورزش یا اسکن قلب
شک به گرفتگی عروق کرونر
سکته قلبی یا حمله قلبی
درد قفسه سینه همراه با تعریق، تهوع یا انتشار درد به دست چپ، گردن یا فک
بررسی وضعیت رگها قبل از برخی جراحیهای مهم
آنژیوگرافی کمک میکند پزشک تصمیم بگیرد که درمان بیمار با دارو کافی است یا نیاز به آنژیوپلاستی، استنتگذاری یا جراحی بایپس وجود دارد.
۸. چه زمانی آنژیوپلاستی یا استنتگذاری لازم میشود؟
آنژیوپلاستی زمانی لازم میشود که یک یا چند رگ قلب بهطور قابلتوجهی تنگ یا مسدود شده باشند و این تنگی باعث کاهش خونرسانی به عضله قلب شود.
پزشک ممکن است آنژیوپلاستی را در شرایط زیر توصیه کند:
گرفتگی شدید یک یا چند رگ کرونر
درد قفسه سینه مقاوم به درمان دارویی
سکته قلبی حاد برای باز کردن سریع رگ بستهشده
کاهش خونرسانی به قلب در تستهای تشخیصی
تنگی رگی که برای استنتگذاری مناسب باشد
در آنژیوپلاستی، هدف این است که جریان خون به قلب بهتر شود، علائم بیمار کاهش پیدا کند و در موارد اورژانسی، از آسیب بیشتر به عضله قلب جلوگیری شود.
۹. دوران نقاهت آنژیوگرافی و آنژیوپلاستی چقدر است؟
دوران نقاهت آنژیوگرافی معمولاً کوتاهتر از آنژیوپلاستی است. اگر آنژیوگرافی فقط تشخیصی باشد و مشکلی ایجاد نشود، بیمار ممکن است همان روز یا روز بعد مرخص شود.
اما در آنژیوپلاستی، بهخصوص اگر استنتگذاری انجام شده باشد، بیمار معمولاً نیاز به مراقبت بیشتری دارد و ممکن است یک شب در بیمارستان بستری بماند.
۱۰. بعد از آنژیوپلاستی چه داروهایی باید مصرف شود؟
بعد از آنژیوپلاستی، مخصوصاً اگر استنت گذاشته شده باشد، مصرف منظم داروها اهمیت بسیار زیادی دارد. یکی از مهمترین گروههای دارویی، داروهای ضدپلاکت هستند که از تشکیل لخته داخل استنت جلوگیری میکنند.
داروهای رایج بعد از آنژیوپلاستی ممکن است شامل موارد زیر باشند:
آسپرین
کلوپیدوگرل، تیکاگرلور یا پراسوگرل
داروهای کاهشدهنده چربی خون مثل استاتینها
داروهای کنترل فشار خون
داروهای کنترل قند خون در بیماران دیابتی
داروهای قلبی بر اساس شرایط بیمار
قطع خودسرانه داروها، بهویژه داروهای ضدپلاکت، میتواند خطر بسته شدن استنت و سکته قلبی را افزایش دهد. بنابراین بیمار باید داروها را دقیقاً طبق دستور متخصص قلب مصرف کند.
اطلاعات ارائه شده در این صفحه، صرفاً جنبه آموزشی و آگاهیبخشی دارد و توصیه پزشکی تخصصی تلقی نمیشود. وضعیت سلامتی هر فرد منحصربهفرد است؛ بنابراین جهت هرگونه تشخیص، شروع یا تغییر روند درمان، مراجعه به **پزشک معالج یا مراکز درمانی** الزامی است.
